Habets, Erik

Lovestory

Erik Habets NL 1978  Lovestory [2006]  Beeldenbos 2010

Een oranje man ligt in het gras, de bladeren, tussen de bloemen. Hij kijkt naar de lucht, hemels. Zijn erectie is een enorme prachtige bloem geworden. Al het denkbare is mogelijk voor een kunstenaar in het algemeen, en voor Erik Habets in het bijzonder. Een driedimensionale dagdroom, de ongecompliceerde kant van het leven. Een heel mooie bloem. “Als de werkelijkheid wordt gezien, is alles mooi”, verklaarde kunstenaar Constantin Brancusi in 1935, “Het zijn de gedachten van de mens die het universum in stukken breken”…
Toen Erik Habets naar het Odapark kwam, in de voorbereiding op de manifestatie Vlakwaterverhalen, en een plek uitzocht voor de daarvoor te maken sculptuur, vertelde hij te willen kiezen voor het allermooiste plekje van het park om in te kunnen liggen dagdromen. Samen met zijn vriendin. “Een kunstwerk is een liefdesbrief voor de wereld”, zie Charlie Chaplin eens.
Habets wil zijn werk maken met een ongeremde, bijna puberale drive waarbij hij de wereld als een grote speeltuin beschouwd. Een speeltuin die hem veel te bieden heeft. Zo niet alles. Ook alledaagse zin en onzin. Met een voelbare eerlijkheid en een fikse dosis humor, waarin hij ook zichzelf niet ontziet, plaatst hij zijn eigen persoon als hoofdpersonage in zijn werk. Zijn belevenissen worden zo onderwerp van de voorstelling. Ook in deze voorstelling: Love Story. Habets’ liefdesgeschiedenis, waarin het fictieve tot een eigen werkelijkheid wordt gemaakt door de kunstenaar.

9fc0642a7fe688cb2c3c0edda3f4deb7