Smits, Helmut

Carrara Snowman

bc41e595cd20ae7305d2738af971ff96

Helmut Smits NL 1974  Carrara Snowman [2009]  Beeldenbos 2010

Een sculptuur in de vorm van een sneeuwpop. Deze is uitgevoerd in wit Carrara marmer. De marmersoort die beroemd werd omdat het Michelangelo’s favoriete materiaal voor sculpturen was. De ware beeldhouwer, zo stelde de grote Renaissancekunstenaar, formeert of voegt niets toe, maar bevrijdt het wezen van een beeld door te hakken in het natuursteen. De Carrara marmersoort wordt daarin als bijzonder ervaren omdat het niet alleen in essentie de natuur laat zien, maar ook het daaraan tegengestelde proces van kunst, de voortdurende verandering door mensenhanden, in het gebergte in de loop der tijd, dat er de oorsprong van vormt. In de materiaalkeuze komt in Smits sculptuur dus alles samen.

d49d5fa37efbd104feb3cfcc4c70bb0a

Door het marmergebruik zo toe te passen dat het lijkt alsof het door een toevallige passant ter plekke in elkaar is gezet, benadrukt Smits de rol van park en bezoeker. Alsof de voorbijganger in sneeuw en ijs, de marmeren sneeuwpop gestalte heeft gegeven. Ter plekke achtergelaten met een wortel als neus. De alledaagse sneeuwpop als ontsproten aan de geest van de voorbijkomende bezoeker. Door de conceptuele inslag van het beeld verkrijgt kunst vanuit de alledaagse werkelijkheid een tweede leven. Eentje waar je zomaar tegenaan kunt lopen op een dag in een park, en waardoor je, al glimlachend om nieuwe vragen en antwoorden, je eigen weg verder gaat.

3d38e9ddc533c4529dce536710e72592
Helmut Smits (Roosendaal, 1974) studeerde van aan de Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch (KABK) en aan de University of Wales Institute in Cardiff. Hij woont en werkt in Rotterdam. Smits is een multidisciplinair kunstenaar die projecten en acties bedenkt en ontwerpt, die zich aan de toeschouwer ontvouwen als een soort van visuele slogans. In vele opzichten zijn ze kritisch ten aanzien van onze maatschappij, altijd zijn ze geestig en lichtvoetig. Vaak spot hij in zijn werk met ons consumptief groepsgedrag, het erbij willen horen en met het gegeven van exclusiviteit door tegenstrijdige elementen uit de werkelijkheid van alledag tot een aangrijpend idee om te vormen.

sneeuw oda 11